000			07995nam a2200433 i 4500
001			200467448
003			TR-AnTOB
005			20260220095412.0
007			ta
008			171111s2025 tu ab e mmmm 000 0 tur d
035			_a(TR-AnTOB)200467448
040			_aTR-AnTOB _beng _erda _cTR-AnTOB
041	0		_atur
099			_aTEZ TOBB SBE İKT YL’25 KAR
100	1		_aKarabulutoğlu, Emre _eauthor _9152643
245	1	0	_aEssays on climate change and labour in Türkiye / _cEmre Karabulutoğlu ; thesis advisor Nur Asena Caner.
246	1	1	_aTürkiye'de iklim değişikliği ve işgücü üzerine makaleler
264		1	_aAnkara : _bTOBB ETÜ Sosyal Bilimleri Enstitüsü, _c2025.
300			_axix, 136 pages : _billustrations ; _c29 cm
336			_atext _btxt _2rdacontent
337			_aunmediated _bn _2rdamedia
338			_avolume _bnc _2rdacarrier
502			_aTez (Yüksek Lisans)--TOBB ETÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Aralık 2025.
520			_aBu tez, iklim değişikliğinin Türkiye ekonomisi üzerindeki etkilerini; işgücü piyasasının sektörel dönüşümü, tarımsal üretkenlik dinamikleri ve iç göç hareketliliği ekseninde incelemektedir. Bu kapsamda tezin kuramsal çerçevesi, veri kaynakları ve üç ayrı bölümde sunulan ampirik analizleri aşağıda özetlenmektedir. Birinci ampirik bölüm, Türkiye'de iklim değişikliğinin işgücü piyasası üzerindeki etkilerini, sektörler arası yeniden dağılım ve mesleki beceri grupları ekseninde analiz etmektedir. 2008 ile 2021 yıllarını kapsayan TÜİK İşgücü İstatistikleri Mikro Veri Seti ve Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nden temin edilen sıcaklık ve yağış verilerinin birleştirilmesiyle oluşturulan geniş mikro veri setine dayanan analizlerde, sıcaklık artışlarının tarımsal istihdamı belirgin şekilde azaltırken hizmetler sektöründeki istihdamı artırdığı gözlemlenmiştir. Bulgular, sıcaklık artışlarının işgücünü tarımdan hizmetler sektörüne yönlendirdiğini, buna karşılık sanayi sektörüne istatistiksel olarak anlamlı bir geçiş yaratmadığını göstermektedir. Ayrıca etkinin asimetrik olduğu; özellikle düşük vasıflı ve düşük eğitimli işgücünün iklimsel şoklara karşı en savunmasız grubu oluşturduğu tespit edilmiştir. İkinci bölüm, ilk bölümde gözlemlenen sektörel kaymaların iktisadi mekanizmalarını açıklamak amacıyla sadeleştirilmiş bir genel denge modeli sunmaktadır. Tarımsal üretkenlik dinamiklerini merkeze alan bu teorik çerçeve, Türkiye'nin 1998-2022 dönemine ait sektörel işgücü ve sektörel hasıla verileri kullanılarak kalibre edilmiştir. Model sonuçları, iklim kaynaklı üretkenlik şoklarının sektörler arası göreli getirileri değiştirerek emek tahsisini belirleyen temel mekanizmalardan olduğunu doğrulamaktadır. Ampirik analizler de sıcaklık stresi ile tarımsal üretkenlik arasındaki güçlü ilişkiyi teyit ederek, modelin teorik öngörülerini desteklemektedir. Üçüncü ampirik bölüm ise Türkiye'de iklim krizinin en belirgin tezahürü olan kuraklığın iç göç dinamikleri üzerindeki etkisini incelemektedir. 2008-2023 dönemini kapsayan iller arası ikili (bilateral) göç akışları ve yüksek çözünürlüklü Standartlaştırılmış Yağış-Evapotranspirasyon İndisi (SPEI) kullanılarak kurulan çekim (gravity) modeli, Poisson Sözde En Çok Olabilirlik (Poisson Pseudo Maximum Likelihood - PPML) yöntemiyle tahmin edilmiştir. Analizler, kuraklığın istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde göçe neden olduğunu; bu etkinin nüfusu tarımsal çeperlerden kent merkezlerine taşıyarak yapısal dönüşüm ve kentleşme sürecini hızlandırdığını ortaya koymaktadır. Ayrıca kuraklığın, doğrudan etkisinin yanı sıra çatışma kanalı üzerinden de dolaylı olarak göçü şiddetlendirdiği ortaya konulmuştur. Özetle, bu tez iklim değişikliğinin Türkiye'de işgücü piyasalarından demografik hareketliliğe kadar uzanan yapısal dönüşüm süreçlerinin merkezinde yer aldığını ampirik ve teorik bulgularla ortaya koymaktadır. Son olarak, iklim şoklarının heterojen etkilerini ve makroekonomik yansımalarını göstererek, tüm bulguların işaret ettiği politika yapımına ve teorik modellemeye ilişkin çıkarımlarla sona ermektedir.
520			_aThis thesis investigates the impacts of climate change on the Turkish economy, focusing on sectoral labour reallocation, agricultural productivity, and internal migration. In this context, the theoretical framework, data sources, and empirical analyses presented in three chapters are summarized below. The first empirical chapter analyzes the effects of climate change on the labour market in Türkiye, focusing on inter-sectoral reallocation and occupational skill groups. Based on a comprehensive micro-dataset constructed by merging TurkStat Labour Force Statistics Micro Data covering the period 2008–2021 with temperature and precipitation data from the Turkish State Meteorological Service, the analysis observes that rising temperatures significantly reduce agricultural employment while increasing employment in the services sector. The findings indicate that rising temperatures induce a labour reallocation from agriculture to services, whereas no statistically significant transition to the industrial sector is observed. Furthermore, the effect is found to be asymmetric; specifically, low-skilled and low-educated labour constitute the group most vulnerable to climatic shocks. The second chapter presents a simplified general equilibrium model to reveal the economic mechanisms behind the sectoral shifts observed in the first chapter. This theoretical framework, which centers on agricultural productivity dynamics, is calibrated using sectoral labour and output data for Türkiye covering the period 1998–2022. The model results confirm that climate-induced productivity shocks are a fundamental mechanism determining labour allocation by altering relative sectoral returns. Empirical analyses further support the model's theoretical predictions by confirming the strong negative relationship between heat stress and agricultural productivity. The third empirical chapter examines the impact of drought, the most prominent manifestation of the climate change in Türkiye, on internal migration dynamics. A gravity model is estimated using the Poisson Pseudo Maximum Likelihood (PPML) estimator, utilizing inter-provincial bilateral migration flows covering the 2008–2023 period and the high-resolution Standardized Precipitation-Evapotranspiration Index (SPEI). The analyses reveal that drought acts as a statistically significant driver of migration; this effect accelerates the structural transformation and urbanization process by displacing the population from agricultural peripheries to urban centers. Additionally, it is demonstrated that drought exacerbates migration indirectly with conflict acting as a mediator, alongside its direct impact. In summary, this thesis demonstrates through empirical and theoretical findings that climate change plays a critical role in structural transformation processes in Türkiye, extending from labour markets to internal migration. Finally, by documenting the heterogeneous effects and macroeconomic impacts of climate shocks, the thesis concludes with implications for policy-making and theoretical modeling as indicated by the findings.
650		7	_aTezler, Akademik _2etuturkob _932546
653			_aClimate change
653			_aInternal migration
653			_aLabour reallocation
653			_aTürkiye
653			_aPPML
653			_aİklim değişikliği
653			_aİç göç
653			_aİşgücünün yeniden dağılımı
700	1		_aCaner, Nur Asena _eadvisor _9150648
710	2		_aTOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesi. _bSosyal Bilimler Enstitüsü _995247
942			_cTEZ _2z
999			_c200467448 _d85660